Opinie Opiekunek o pracy z Carer24

„Bałam się pierwszego wyjazdu jak nie wiem co. Koordynatorka dzwoniła do mnie już pierwszego wieczoru zapytać, jak się czuję. Rodzina pana Wernera przyjęła mnie serdecznie, a wypłata zawsze była na czas. Właśnie szykuję się na czwarty wyjazd."

„Wcześniej pracowałam przez inną agencję i różnicę widać od razu — tu wszystko jest na papierze: umowa, ZUS, A1, EKUZ. Jak coś obiecują przez telefon, to potem jest w umowie. Dla mnie to podstawa."

„Bus zabrał mnie spod samego domu w Lubinie i wysadził przed furtką podopiecznej. Pani Helga to złota kobieta. Po dwóch miesiącach wróciłam z odłożonymi pieniędzmi i już umówiona na kolejny wyjazd."

„Mój niemiecki jest taki sobie, ale dziewczyny z biura dobrały mi rodzinę, która mówi powoli i wyraźnie. Z każdym wyjazdem mówię lepiej i stawka rośnie. Ostatnio dostałam też premię za polecenie koleżanki."

„Zaczęłam tuż przed sześćdziesiątką i myślałam, że nikt mnie nie zechce. A tu proszę — druga rodzina, u której jestem, prosi żebym wracała tylko do nich. Opieka nad panem Klausem to spokojna praca, dużo rozmawiamy."

„Jako facet trochę się wahałem, czy to praca dla mnie. Dostałem zlecenie u pana po udarze, któremu trzeba pomóc przy przesiadaniu na wózek — tu siła się przydaje. Warunki uczciwe, polecam też panom."

„Siedem wyjazdów z Carer24 i ani razu się nie zawiodłam. Raz zdarzyło się, że z rodziną nie było chemii — koordynator w tydzień znalazł mi nowe zlecenie. Tak powinna działać każda agencja."

„Pierwszy wyjazd, Drezno — dwie godziny od domu, więc mąż mógł mnie nawet odwiedzić. Wszystko wyglądało dokładnie tak, jak opisali: pokój dla mnie, miła podopieczna, spokojna okolica. Wracam we wrześniu."

„Opiekowałam się mamą przez ostatnie lata jej życia i to doświadczenie w zupełności wystarczyło na start. W Carer24 nikt nie robił problemu, że nie mam „papierów" — liczyło się to, że umiem zająć się drugim człowiekiem."

„W Berlinie wszystko mam pod ręką — do lekarza z podopieczną jeździmy metrem, zakupy robię za rogiem. A jak człowiek zatęskni, to polski sklep i polska msza są w zasięgu tramwaju. Trzeci wyjazd i nie zamieniłabym na inne miasto."

„Moja hamburska rodzina to wzór punktualności — wypłata co do dnia, wolne co do godziny, wszystko jak w zegarku. Pani Frieda ze mną spaceruje nad Alsterą i uczy mnie „prawdziwego" niemieckiego. Piąty wyjazd i wracam tylko tu."

„Brema jest w sam raz — nie za duża, nie za mała. Z podopieczną chodzimy na targ i do parku, wszystko na piechotę. Pokój mam wygodny, na piętrze ceglanego domku z ogródkiem. Spokojna praca dla kogoś, kto nie lubi wielkomiejskiego pędu."